टुट्नु
Romanized: tutnu
कुनै ठोस वस्तु टुक्रिनु; भाँचिनु। सम्बन्धित शब्दहरू पनि उपलब्ध छन्।
2 शब्दकोशमा भेटियो
नेपाली बृहत् शब्दकोश
अकर्मक क्रिया [टुट्नु]
१.
कुनै ठोस वस्तु टुक्रिनु; भाँचिनु।
२.
फुट हुनु; अलग्गिनु; छुट्नु।
३.
रोकिनु; बन्द हुनु।
४.
सम्बन्ध आदिको विच्छेद हुनु।